samenwonen

5 Aug

Ik ga samenwonen.

Met een vriendin. Toen ik dat eerste poste op facebook, het wereldwijde netwerk, stonden mijn neven en nichten uit verre landen alweer te klapperen met hun oren. En de ‘i like’s’ waren niet aan te slepen. Dat moest ik meteen even de kop indrukken.  Ik zag de familie al in rep en roer. Ik bedoel. Ik ben amper nog nooit met een ‘partner’ naar het mooie dorpje in Friesland waar de familie woont gekomen. Samenwonen zou dus een heuse verschuiving van de verhoudingen in het Fryske land teweegbrengen. Ofzo.

Enfin. Utrecht zou Utrecht niet zijn, als niet bleek dat wij in het huis gingen trekken van goede vrienden va n een teamgenootje van ons. Maar met deze ontdekking werd ook het enorme enthousiasme waarmee we al praktisch dat huis hadden ingericht ietwat getemperd.

De buurt.

Het is niet alleen ondiep. Het is echt on-diep, on-diep. We hadden natuurlijk al wel ons vermoedens toen heel hard Clousseau uit de speakers door de straat schalden toen we het huis gingen bezichtigen, maar he. Ik heb vier cd’s van Clousseau, dus wie maakt me wat. En toen de buurjongen ging zitten op een klapstoel op de stoep tegenover ons huis, maar he. Hij zette wel mijn omgevallen fiets even netjes tegen het hek. En toen er zeker 14 broden in de hal lagen, maar he. Buurtkinderen gingen er wel mee aan de haal, voor de eendjes. I love eendjes.

Maar goed, dat teamgenootje van een vriendin van een zus van een.. O, nee. Gewoon een teamgenoot. Zij vertelde dus dat het best onprettig is. Geschreeuw, harde muziek –lekkere Hollandse krakers- tot pak-m-beet een uur of drie, vier zo door de week, lichte criminaliteit, feestjes op straat (aan de kant van slaapkamers. Red) zo lekker in de zomer en veel oranje. Altijd.

Ik weet niet of ik daar wel op zit te wachten. Je verhuist toch niet voor niets uit een studenthuis. Alhoewel die nu echt  een oase van rust lijkt. (tussen twee haakjes: ik vind het ook gewoon gek dat mensen zich zo kunnen –blijven- gedragen. Nadat 20 keer in een jaar de politie op je stoep staat, bind je toch –een beetje- in? Sowieso, waarom houden mensen toch gewoon niet even rekening met elkaar –is dat onvermogen?-Maar goed.)

Ik slaap er nog een nachtje of 4 over (nu het nog kan). En dan weten we (u en ik) meer.

Eén reactie to “samenwonen”

  1. Maniak84 6 augustus 2010 bij 10:34 am #

    HAHA, tragikomisch. Beter kom je er niet mee in aanraking, want ik ken nog wat leuke verhalen van mensen die anderhalf jaar ondergedoken hebben gezeten.
    Geniet nog even van je nachtrust….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: