Archief | trips RSS feed for this section

Fryske Jûn

12 Mei

Aangestoken door @mimbop en @nynke en @renedehaan twitter ik zo nu en dan. Maar ik heb geen telefoon met internet en van twitter gaat verder mijn computer langzaam lopen. Dus ik prefereer facebook. Met bijkomend voordeel dat dat met meer direct zichtbare plaatjes is.

Maar op twitter vond ik op een zeker moment een frysk klupke. Een club die met elkaar dingen deden en daar op twitter dan allemaal gehaaide opmerkingen, gewiekste grappen en inside jokes in 160 tekens over formuleren. Echter, toen ik bij een van hun partearen aanwezig probeerde te zijn door mij brutaal in hun gesprek in-te-twitteren, werd ik er door een ‘@gepkegup past niet’ (keurig binnen de 160 tekens) uitgebonjourd.

En toen.
Ineens.

Mocht ik komen!

Op een mooie blauwe maandag in mei. In Utrecht. Bij een pubquizz. De enige vraag die ik wist, wist ik al voordat hij werd gesteld. En dat had daarom eerder te maken met mijn bovennatuurlijke eigenschappen, dan met mijn intelligentie. De andere vraag die ik wist, wist ik eigenlijk niet. Dus dat leverde ook niets op.

Desalniettemin. Ik heb me enorm vermaakt. En werd zelfs uitgenodigd voor een vervolgactiviteit. En van stroef-, bot- en koppigheid (typische eigenschappen van Friezen (en Watermannen-red)) heb ik niets gemerkt. En ik dacht weer: leuke mensen zijn wij eigenlijk.

Frysken.

Advertenties

sloppenwijk

18 Aug

Zoals ik in ‘vroeger’ al schreef.

Lowlands.

Dat was iets van vroeger en nu te duur.

Maar daar heb ik wat op gevonden.

Ik combineerde geëngageerd, twitter, amnesty, geheel verzorgd, vrienden, vlotte babbel, skype en bevlogen. En ik ga nu op Lowlands werken. Geheel verzorgd. Voor Amnesty International. Omdat ik mensen over het volgende ga informeren.

Dit is een beginnetje:

Amnesty is bezig met een campagne ‘menswaardig wonen: sloppen ruimen is mensen slopen’. Hierbij ondernemen zij actie tegen gedwongen huisuitzettingen in sloppenwijken, waarbij ieder jaar zo’n twee miljoen mensen het slachtoffer worden. Niet alleen omdat zij het huis kwijt zijn, maar ook omdat dit vaak gepaard gaan met grof politiegeweld en met verlies van eigendommen en inkomstenbronnen. De oorzaken zijn divers: mensen moeten weg vanwege stadsvernieuwingen, prestigeprojecten van projectondernemers, activiteiten van het bedrijfsleven of vanwege politieke redenen. En dat moet niet zo makkelijk kunnen.

Daarom teken de petitie: http://www.amnesty.nl/in_actie/menswaardig_wonen

En zoals jullie allemaal weten heb ik affiniteit met sloppenwijken en Afrika (niet perse in die combinatie) en met muziek en kamperen (wel vaak in deze combinatie). En nu ga ik het allemaal combineren. Onverwacht en leuk. Wellicht dat het een fiasco wordt, maar zo’n varkentje heb ik wel vaker gewassen. Also.

Biddinghuizen, na 6 jaar, I’ll be back!

dourtanzen

23 Jul

Ik was naar Dour.

Dar kun je opzich veel woordgrapjes over maken ‘dourgaan’ , ‘dourzakken’ , ‘dourzetten’ , ‘dourdraaien’,  ‘dour het oog van de naald’,  ‘ douhour, douhoer’ (ipv doehoen doehoen dan he).

Op Dour kun je ook veel grappen maken. Over dikke dubbelgangers, over Walloniërs (is geen woord), over grote biertjes (want dan lijk jezelf klein), over balkan-de-palkan / reggae-de-peggae / respektro, over witte toi-toi’s, over plessante dingen, over dingen die real zijn, over het ontbijt, over van voor naar achter en weer terug, over campers en hummers, over hartige en krenterige sultana’s, over niet willen, maar.. , enzovoorts.

Maar daar had jij bij moeten zijn geweest.

Wat ik verder nog kwijt wil.

Ik was dit lied: http://www.youtube.com/watch?v=5kJ09FpWoaM, maar bén nu dit lied: http://www.youtube.com/watch?v=giXDt3ceaN4 

en voor nóg een stukje over Dour: http://www.viva.nl/2010/07/21/vivablog-nynke-dour-festival-dreads-muziek/

fusion

1 Jul

Fusion, het festival waar..

-ik acht keer dezelfde band heb gekeken en het nog niet verveelde
-toen de slippers uitgingen het hek van de dam was
-ik achtereenvolgens grappen van duitsers, naar hipies, naar smurfen maakte
-toen er vodka met tomatensoep, augurk, drop, appelsap en bier werd gedronken het dak er af ging
-er ineens een rolstoel uit de lucht kwam vallen. wat handig was met een gescheurde enkel en een gebroken voet (niet van mij)
-het eten superlekker, vegetarisch en veganistisch was
-water in verschillende smaakjes bestond
-goa mijn lievelings muziek is geworden
-de hippie in mij naar boven kwam
-de gele streep van de duitse vlag overal was afgescheurd
-op de vraag ‘do you work in the circus?’, met ‘yes’ werd beantwoord
-er zo weinig mogelijk was geregeld
-je xtc-pillen op de vloer kon vinden
-een serieus voorstel op een gegeven moment was ‘hee, we kunnen ook op de grond gaan zitten en naar de lucht gaan kijken hoe die donker wordt’
-3,6,9 en 12 uur stress momenten opleverden
-naakt zijn de raison d’etre was
-de heenreis in het thema vuvuzela en windmolens bestond
-de terugreis om het voetbal ging
-4 dagen niet gedoucht is
-ik op terugkijk met een dikkevetteglimlach en zin heb in volgend jaar!

mundial

20 Jun

Ik ben nogal werelds aangelegd.

Op Mundial heb ik daar aan uiting gegeven. Nadat Nederland tegen Japan had gespeeld. Wat opviel:

-de zaterdags was het voor een Mundial feestje nogal nationalistisch. veel oranje, rood, wit en blauw
-de gehandicapte band trok meer publiek dan de Mongolen
-alle zeilen bij en je krijgt van alles het festival terrein binnen
-Turkse vrouwen kunnen behoorlijk grungen
-de afkorting BY staat voor Belarus
-na vier keer een pendelbus missen, zul je de eerder genoemde zeilen bij moeten zetten
-koffie drinken in een (te) volle pendelbus is even erg als durum eten in een (te) volle pendelbus
-vertrouw geen bellende Afrikanen die zeggen dat ze wel weten waar de Pardox zit
-een stenen muurtje in een vinexwijk in Tilburg is zo erg nog niet rond 1.00 uur ’s nachts
-een afterparty met de vetste band van het festival is vet
-de eigenaar uit zijn eigen tent zetten lukt niet
-loupes zijn de orde van de dag op een weekend vol festival

en vooral: http://www.youtube.com/watch?v=OpYR7ilLbfo&feature=related

wow wat heb ik hard gedanst.

op naar festival numero tres!

oost

3 Jun

Ik was vijf dagen in het voormalige Byzantium en Constantinopel ofwel Istanbul. De stad waar ‘inderdaad gemakkelijk het overzicht is te verliezen – ten dele omdat de stad zo groot is, deels ook omdat Istanbul stuurloos is overgeleverd aan de grillen en luimen van de inmiddels 12 miljoen inwoners’, zo sprak mijn reisgids. De reisgids die ik op de enorm vertraagde vlucht terug naar Amsterdam eindelijk eens ter hand nam. Toch ben ik niet verdwaald (ik moest namelijk nooit ergens heen) en ook heb ik geen grillen of luimen gezien (temeer omdat ik geen idee heb wat luimen zijn). Wel heb ik me, samen met mijn reispartner -een italiaan-, voornamelijk met de volgende dingen bezig gehouden:

Wat is het engels woord voor varen? Waarom spreken Amerikanen zo luid? Hoe komen we aan borek? Wat is het Engelse woord voor kuiten? Zal Bayern München of Inter Milan winnen? En hoe gaat de tekst van -wie kent hem nog- Sasha ‘Believe’.

Hiervoor hadden we natuurlijk niet 7 uur hoeven reizen. Aan de andere kant hadden we wellicht nooit de ruimte in onze geest gekregen om ons hiermee bezig te houden.

Los daarvan.

En los van het feit dat het lastig vegetarisch eten is, ik in Turkse muziek lastig het ritme en de wijs kon vinden, je struikelt over moskeeën,  veel thee met waterpijp heb genuttigd, traditioneel en modern hand-in-hand gaan, er een meneer is die op gezette momenten de aandacht probeert te trekken met zijn gezang en je gemakkelijk even naar Azië op en neer kan gaan: ik heb me er fijn gevoeld en ik snap dat ook Istanbul voor iemand zijn of haar Rio, Havana, Utrecht of Frieschepalen kan worden en zijn.