Tag Archives: supermarkt

songspiel

5 Jul

Gister was ik bij Supermarkt Songspiel: ‘Supermarkt Songspiel is een mix van videofragmenten met kassamedewerkers en live gezongen operaliederen uit de songbooks van Bertolt Brecht en Kurt Weill, in een vertaling van Jan Rot. Voor de videobeelden zijn kassières van de Dirk van den Broek aan de Meeuwenlaan in Amsterdam-Noord ge•nterviewd’*. Die interviews waren fantastisch. Het is dat ik geen Amsterdam-Noords accent na kan doen, daarvoor zit mijn Fries-zijn me teveel in de weg, maar filosofische teksten als ‘Schatje, als ik erachter kom dat je vreemdgaat, castreer ik je waar de kinderen bij zijn… zoiets’ en ‘er kan alles gebeuren, het is tenslotte een supermarkt’ en ‘dan denk ik bij mijn eigen: al dat geren en gevlieg en gehaast dat heeft toch geen zin’ (erg vrij geciteerd allemaal). De zang was ook mooi. Maar waar mijn haren wel een beetje recht van overeind ging staan, dat warend de gezichtuitdrukkingen van de operazangeressen. Ik bedoel. Op een podium, ver weg, zodat je een verrekijker nodig hebt om te zien wat aldaar gebeurt. Ja, dan zijn overdreven gezichtsuitdrukkingen nodig, soit. Echter, wanneer je als zangeres bijna op het publiek zit, hoeft dat niet. Ik snap wel: het zit in het aard van het beestje. Maar dat beestje zingt nu ook opera in een supermarkt dus kan ook wel de expressie op het gezicht aanpassen. Het was voor mij op een gegeven moment zo storend dat ik tien minuten naar edit-toilettpapier stelling heb zitten staren. Ik wist niet waar ik elders naar moest kijken. De invalster was nog het meest neutraal, heerlijk.

Goed, los daarvan.

Wie altijd al een hele avond in een supermarkt door heeft willen brengen, zonder zich dood te eten aan alles wat in de stellingen staat, graag wil weten wat er nu in het hoofd van een cassière afspeelt en benieuwd is naar een toegankelijke opera. Gaat dat zien: Supermarkt Songspiel.

*http://www.bartoomen.nl/supsong.html

Advertenties